Ir al contenido principal

María Dolores Díaz Baliño


María Dolores Díaz Baliño naceu na Coruña o día 6 de xaneiro de 1905 e morreu o 3 de Novembro de 1963. Dedicou a súa vida á pintura e á docencia, e foi a primeira muller membro da Real Academia Galega de Belas Artes, xunto con Carmen Corredoyra.
Tivo unha importante función como mestra e educadora no ámbito das artes, chegando a ser profesora na Escola de Artes e Oficios da Coruña. Ademais, tiña unha academia na súa vivenda. O seu alumnado estaba formado sobre todo por mulleres. Foise pouco a pouco acercando aos movementos rexionalistas, aínda coa súa educación e pensamento conservadores, participando en varias manifestacións.
A súa obra está ubicada no Museo de Belas Artes, e nesta destacan as paisaxes. As escenas que representaba destacaban polas cores brillantes e alegres. Hai algunhas obras fantásticas e outras con aspectos do rexionalismo, mantendo trazos realistas. Porén, o seu estilo destaca polo decorativismo, nun punto medio entre modernismo e simbolismo.

Comentarios

Entradas populares de este blog

Antonia De la Torre Martínez

Aínda que pasan os anos, hai persoas que deixan rastros que perduran ao longo do tempo. Este é o caso de Antonia de la Torre. Esta muller deixou unha marca moi importante na pedagoxía galega. Antonia de la Torre naceu o 21 de maio do ano 1894 en Porto do Son (A Coruña) e morreu o 22 de agosto de 1969 en Noia, onde pasou os seus últimos 5 anos de vida rodeada de admiración, cariño e amizade da súa xente deixando un gran legado pedagóxico no sector educativo. En Fruime, unha pequena vila montañosa situada na cunca do río Beluso na Galicia rural, os habitantes aínda o recordan como un docente inesquecible, médico, conselleira, traballadora social, etc. Os habitantes máis pequenos din que, aínda que non a coñecen, téñena no seu recordo porque deixou unha pegada que é difícil de borrar. Os habitantes definen a Antonia como unha profesora metódica, disciplinada, directa, solidaria, xusta, entusiasta, amable e defensora da xustiza... Antonia fixo un traballo anónimo como moitos...

Xosé Ramón Fernández-Oxea - Ben Cho Shey

Xosé Ramón Fernández-Oxea, máis coñecido como Ben-Cho-Shey, naceu no 1896 (Ourense), e morreu no 1988 (Madrid). O seu alcume tan peculiar débese a que, cando foi recrutado na guerra contra Marrocos, enviaba crónicas ao diario La Zarpa asinados con este pseudónimo, coa idea de facerse pasar por árabe e esconder a súa presenza ao exército español.  Cando regresou a Galicia, obtivo o título de mestre nacional. Traballou en lugares coma Cariño ou Santa. Marta de Moreiras. Ademais, foi un dos primeiros intelectuais que estudou en maior profundidade e rigor o oficio e a fala dos afiadores, o denominado barallete. Pasado un tempo foi nomeado presidente do Partido Galeguista, o que provocou, coa chegada da Guerra Civil, o seu desterro a Cáceres, onde tivo que pasar 14 anos ata poder cambiar de destino profesional. Tras esta pequena introdución biográfica, imos falar das súas contribucións ao marco pedagóxico. Ben-Cho-Shey viuse, dende ben pequeno, moi influenciado pola labor ped...