Xoán Viqueira, nado no 1886 en Madrid e finado en Bergondo con tan só 38 anos de idade, foi un filósofo, psicólogo, tradutor, escritor e pedagogo galego. Trátase dunha figura chave do humanismo galego do século pasado. No eido educativo, Viqueira defendeu a galeguización da escola, sendo a primeira persoa en elaborar un plan educativo interal na nosa lingua. Alén disto, loitou pola modernización do ensino, defendendo un activismo didático e unha psicopedagoxía renovada. Estivo moi vencellado ás Irmandades da Fala na etapa final da súa vida, na Coruña. Chegou a ser presidente e deixou a súa pegada en revistas como A Nosa Terra. É importante salientar que certos artigos sobre ortografía de Viqueira fan que algúns o consideren o pai do movemento reintegracionista.
Aínda que pasan os anos, hai persoas que deixan rastros que perduran ao longo do tempo. Este é o caso de Antonia de la Torre. Esta muller deixou unha marca moi importante na pedagoxía galega. Antonia de la Torre naceu o 21 de maio do ano 1894 en Porto do Son (A Coruña) e morreu o 22 de agosto de 1969 en Noia, onde pasou os seus últimos 5 anos de vida rodeada de admiración, cariño e amizade da súa xente deixando un gran legado pedagóxico no sector educativo. En Fruime, unha pequena vila montañosa situada na cunca do río Beluso na Galicia rural, os habitantes aínda o recordan como un docente inesquecible, médico, conselleira, traballadora social, etc. Os habitantes máis pequenos din que, aínda que non a coñecen, téñena no seu recordo porque deixou unha pegada que é difícil de borrar. Os habitantes definen a Antonia como unha profesora metódica, disciplinada, directa, solidaria, xusta, entusiasta, amable e defensora da xustiza... Antonia fixo un traballo anónimo como moitos...

Comentarios
Publicar un comentario