Ensaísta, orador, escritor, mestre de instituto e universidade, tivo una vida intelectual polifacética, enormemente marcada polo seu profundo compromiso coa profesión e as súas orixes culturais. Apuntou maneiras dende o seu paso pola universidade, primeiro en Madrid ou Salamanca e logo en Santiago, onde estudou Letras. Este primeiro contacto co mundo da xuventude máis activista, deu pé ao desenvolvemento da súa ideoloxía marxista, que casaba de marabilla co seu espírito idealista e a fervente paixón por Galiza. Así, este sentimento abandeiraría tódo-los seus aspectos vitais, competéndonos a nós lembrar especialmente, a súa influencia na práctica docente, que queda impregnada por ambos. Porén, cabe destacar que rexeita todo afán de adoutrinamento do alumnado en calquera ámbito, en beneficio do posicionamento persoal e crítico, e da importancia da defensa do que un pensa. De aparencia distante, conseguía engaiolar coa forza das súas verbas ao seu alumnado, dende un emprego exquisito das mesmas, digno de rigor científico.
Aínda que pasan os anos, hai persoas que deixan rastros que perduran ao longo do tempo. Este é o caso de Antonia de la Torre. Esta muller deixou unha marca moi importante na pedagoxía galega. Antonia de la Torre naceu o 21 de maio do ano 1894 en Porto do Son (A Coruña) e morreu o 22 de agosto de 1969 en Noia, onde pasou os seus últimos 5 anos de vida rodeada de admiración, cariño e amizade da súa xente deixando un gran legado pedagóxico no sector educativo. En Fruime, unha pequena vila montañosa situada na cunca do río Beluso na Galicia rural, os habitantes aínda o recordan como un docente inesquecible, médico, conselleira, traballadora social, etc. Os habitantes máis pequenos din que, aínda que non a coñecen, téñena no seu recordo porque deixou unha pegada que é difícil de borrar. Os habitantes definen a Antonia como unha profesora metódica, disciplinada, directa, solidaria, xusta, entusiasta, amable e defensora da xustiza... Antonia fixo un traballo anónimo como moitos...

Comentarios
Publicar un comentario