Ir al contenido principal

Ramón Otero Pedrayo


Naceu en Ourense. Estudou o bacharelato en Ourense e as carreiras de dereito, filosofía e letras en Madrid. É unha das grandes figuras da literatura galega do século XX e pertenceu ao Grupo Nós. Foi tamén o primeiro presidente da Editorial Galaxia,  En canto á literatura (poesía, novela, ensaio ou teatro). Otero Pedrayo quería afirmar a cultura galega na modernidade, incorporar o galego como lingua culta e a defensa da identidade nacional de Galicia; de feito pertenceu á conquista do Estatuto de Autonomía para Galicia.

Pese a que destacou principalmente como escritor e  intérprete da realidade histórica, na súa traxectoria como mestre, Ramón Otero Pedrayo exerceu de profesor no Instituto de Ourense entre 1929 e 1937, e despois de ser sancionado  por pertencer ó partido galeguista, non pediu o seu reingreso por motivos éticos, pero concedéronllo en 1948 onde estivo ata o 1950, xa que en setembro deste ano pasa a ser Catedrático de Xeografía da Universidade de Santiago de Compostela ata a súa xubilación en 1958. 
É posible que o afán por querer traballar de mestre en Ourense fose debido a ter a  súa nai viúva, con ela mantiña unha relación moi especial. Por outra banda, a seguridade dun traballo funcionarial era sedutora para el. Foi mestre dedicado sempre á ensinanza no urbano, como por exemplo Burgos, Santander, Ourense e a Universidade de Santiago de Compostela. Traballou con alumnos de clase media no bacharelato, en cambio, na Universidade de Santiago de Compostela os seus aprendices eran de clase media-alta. Según os seus alumnos, tiña unha docencia baseada nas clases maxistrais, na cal mostraba o seu afán defensor do ensino en galego, e dicían que ‘’aprobaba a todos’’.
Elaborou algún libro de texto, clásico, para varios niveis de bacharelato  como Lecciones de Geografía. Non se dedicou especialmente ás cuestións pedagóxicas, aínda que lle encantaba o contacto cos estudantes. De vello recibía visitas escolares en Trasalba e participaba en festividades como o día da árbore, o día do libro, o día das letras galegas... en distintos centros de Ourense.

Comentarios

Entradas populares de este blog

Xosé Ramón Fernández-Oxea - Ben Cho Shey

Xosé Ramón Fernández-Oxea, máis coñecido como Ben-Cho-Shey, naceu no 1896 (Ourense), e morreu no 1988 (Madrid). O seu alcume tan peculiar débese a que, cando foi recrutado na guerra contra Marrocos, enviaba crónicas ao diario La Zarpa asinados con este pseudónimo, coa idea de facerse pasar por árabe e esconder a súa presenza ao exército español.  Cando regresou a Galicia, obtivo o título de mestre nacional. Traballou en lugares coma Cariño ou Santa. Marta de Moreiras. Ademais, foi un dos primeiros intelectuais que estudou en maior profundidade e rigor o oficio e a fala dos afiadores, o denominado barallete. Pasado un tempo foi nomeado presidente do Partido Galeguista, o que provocou, coa chegada da Guerra Civil, o seu desterro a Cáceres, onde tivo que pasar 14 anos ata poder cambiar de destino profesional. Tras esta pequena introdución biográfica, imos falar das súas contribucións ao marco pedagóxico. Ben-Cho-Shey viuse, dende ben pequeno, moi influenciado pola labor ped...

Antonia De la Torre Martínez

Aínda que pasan os anos, hai persoas que deixan rastros que perduran ao longo do tempo. Este é o caso de Antonia de la Torre. Esta muller deixou unha marca moi importante na pedagoxía galega. Antonia de la Torre naceu o 21 de maio do ano 1894 en Porto do Son (A Coruña) e morreu o 22 de agosto de 1969 en Noia, onde pasou os seus últimos 5 anos de vida rodeada de admiración, cariño e amizade da súa xente deixando un gran legado pedagóxico no sector educativo. En Fruime, unha pequena vila montañosa situada na cunca do río Beluso na Galicia rural, os habitantes aínda o recordan como un docente inesquecible, médico, conselleira, traballadora social, etc. Os habitantes máis pequenos din que, aínda que non a coñecen, téñena no seu recordo porque deixou unha pegada que é difícil de borrar. Os habitantes definen a Antonia como unha profesora metódica, disciplinada, directa, solidaria, xusta, entusiasta, amable e defensora da xustiza... Antonia fixo un traballo anónimo como moitos...

María Dolores Díaz Baliño

María Dolores Díaz Baliño naceu na Coruña o día 6 de xaneiro de 1905 e morreu o 3  de Novembro de 1963. Dedicou a súa vida á pintura e á docencia, e foi a primeira  muller membro da Real Academia Galega de Belas Artes, xunto con Carmen  Corredoyra. Tivo unha importante función como mestra e educadora no ámbito das artes,  chegando a ser profesora na Escola de Artes e Oficios da Coruña. Ademais, tiña unha  academia na súa vivenda. O seu alumnado estaba formado sobre todo por mulleres.  Foise pouco a pouco acercando aos movementos rexionalistas, aínda coa súa educación  e pensamento conservadores, participando en varias manifestacións. A súa obra está ubicada no Museo de Belas Artes, e nesta destacan as paisaxes. As  escenas que representaba destacaban polas cores brillantes e alegres. Hai algunhas  obras fantásticas e outras con aspectos do rexionalismo, mantendo trazos realistas.  Porén, o seu estilo destaca polo decorativismo, ...