Luz Pozo Garza

Mestra de instituto, poeta e defensora da nosa lingua, Luz Pozo trátase do perfecto exemplo de equilibrio entre amor pola literatura en todas as súas formas e a defensa de Galiza, incluso durante un tempo de represión cultural como foi o franquismo. Malia ensinar lingua castelá amosou unha paixón dende pequena pola poesía galega dos poetas do Rexurdimento como Rosalía e Pondal, que a levaría a escribir poemarios tamén en galego (recollidos en revistas de poesía e posteriormente no seu primeiro libro, Ánfora, en 1949 -entre outros). Non é de extrañar, polo tanto, que tivera utilizado esta mesma literatura como ferramenta a través da cal chegar ao seu alumnado para así despertar nel o interese polas letras. Adicaría as seguintes palabras ás dúas súas principais facetas, moi semellantes dende o seu punto de vista: “o profesor sensibiliza contidos e o poeta estrutura e conciencia imaxes”. Foi tamén clave o seu enxalzamento da lingua, non só a través da vía creativa, senón mediante a invitación dos seus alumnos a participar dela, tanto coma lectores coma escritores, de maneira que puideran atopar nela a función vital que para ela tiña