Avelino Pousa Antelo

Obtén o título de Mestre en Ensinanza Primaria no ano 1935. Estivo ligado sempre ao galeguismo, levando a cabo un compromiso político activo. Despois de pasar cinco anos facendo substitucións e interinidades en lugares remotos de Lugo e Asturias, Don Avelino recibe a proposta de Antonio Fernández López de dirixir un novo proxecto, a Escola Agrícola da Granxa de Barreiros situada en Sarria. A Granxa-Escola créase no 1948, era gratuíta e unisex. Alí acudían rapaces e tamén adultos das parroquias de Ortoá, Meixente, Maside e Barbalelo. Avelino Pousa Antelo impartía clase a uns cen rapaces ao día cumprindo fielmente o programa escolar confeccionado por el mesmo. Este plan de traballo consistía en clases prácticas, deixando así de lado o antigo modelo de clases maxistrais, daba aos rapaces unha educación para a vida, durante a semana facían prácticas agrícolas, levaban a cabo plantacións, fertilización de cultivos, avicultura, elaboración de manteiga e queixo… e aos sábados organizaba charlas para todos os públicos, nas que proxectaba películas. Foi importante na granxa-escola a axuda de Nora, a súa muller, quen daba clases de cociña e costura. Don Avelino vía na educación o motor para mellorar a calidade de vida e a sociedade de Galicia. Promoveu unha educación dende as artes (valorando a creatividade) e xunto a Xesús Rodríguez Jares levou a cabo unha educación para a paz para conseguir persoas críticas. Foi pioneiro dun ensino rigoroso dende unha ética solidaria co pobo. A súa metodoloxía pedagóxica estaba baseada en xuntar pequenas cooperativas na dinámica das clases, para así fomentar a cooperación fronte a competitividade. 

Avelino colaborou con colectivos feministas e recibiu ao longo da súa vida varios premios como escritor e coma mestre.No ano 1955 é destinado a Tenerife, onde compaxina a docencia coa súa investigación en temas agrícolas e a realización de ensaios de selección. Recoñéceselle como “Mestre de Galicia” porque dedicou a súa práctica ao noso, ligando a educación ao medio, buscando a educación liberadora das persoas. O trato cos seus alumnos era grato, buscaba neles a súa interacción e responsabilidade.